فاجعه چرنوبیل در جریان یک آزمایش ایمنی در یک رآکتور نوع "آربیامکی"، که در شوروی رایج بود، اتفاق افتاد. هدف از این آزمایش کمک به توسعهٔ یک روش ایمنی جهت تداوم گردش آب خنککننده در صورت قطعی برق تا زمانی که ژنراتورهای پشتیبان بتوانند برق را تأمین کنند، بود.وقفهٔ بین قطعی برق و برقراری برق پشتیان حدود یک دقیقه بود. این شصت ثانیه به عنوان یک مشکل امنیتی بالقوه درنظر گرفته شده بود که میتوانست باعث گرم شدن بیش از حد هستهٔ رآکتور شود. سه آزمون این چنینی از سال ۱۹۸۲ انجام شده بود، اما هیچکدام موفق به ارائه یک راه حل نشده بودند.در این تلاش چهارم، آزمون به مدت ۱۰ ساعت به تعویق افتاد، بنابراین شیفت عملیاتی که برای این آزمایش آموزش دیده بودند، حضور نداشتند.به همین دلیل سرپرست آزمایش موفق به پیروی از دستورالعمل اجرایی فرایند نشد و شرایط عملیاتی ناپایداری را ایجاد کرد که همراه با نقصهای ذاتی در طراحی آربیامکی و غیرفعال بودن چندین سیستم ایمنی اضطراری، منجر به وقوع واکنشهای زنجیرهای کنترل نشده گردید.فاجعهٔ چرنوبیل، هم از لحاظ هزینه و هم از لحاظ تلفات، بدترین حادثهٔ هستهای در تاریخ محسوب میشود. مبارزه برای محافظت در برابر خطراتی که بلافاصله پس از حادثه بهوجود آمد و همچنین اقدامات در جهت پاکسازی محیط زیست، در نهایت بیش از نیم میلیون نفر پاکساز را درگیر کرد و تقریباً ۱۸ میلیارد روبل (حدود ۶۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۹) هزینه دربرداشت. این حادثه موجب ارتقاء ایمنی در تمامی رآکتورهای آربیامکی باقی مانده در شوروی شد.چندین اشتباه واقعه مهلک چرنوبیل را رقم زد؛ با به تأخیر افتادن زمان آزمایش به مدت ۱۰ ساعت و با توجه به اینکه نیروگاه با قدرت ۵۰ درصد مشغول به کار بود، عنصر زنون در هسته رآ

«یک: تا اواخر قرن نوزدهم میلادی، جنگ در سرزمین تروآ را افسانهای میان افسانههای یونانی میدیدند و روایتهایی را که از هومر و هرودت و سوفوکل و ویرژیل به جای مانده بود «تاریخ» محسوب نمیکردند.اما کشفیات باستانشناسی در شمال غربی ترکیه امروزی این نگاه را تغییر داد و قصه شهر تروآ به جمع روایتهای تاریخی آمیخته به افسانه راه یافت.در کاوشهای اوایل قرن بیستم، شهر از دل خاک بیرون زد، بعدتر در یونسکو ثبت شد و امروزه جزو مناطق گردشگری آن ناحیه است. سالهاست که بیشتر محافل دانشگاهی تردیدها درباره اصل ماجرا را کنار گذاشتهاند و وجود شهری متعلق به عصر برنز، کموبیش با همان ویژگیهای توصیفشده در سرودههای هومر را پذیرفتهاند.دو: پاریس شاهزادهای مطرود از تروآ بود که هلن، همسر منلوس شاه اسپارت را فریب داد و با خود به تروآ برد. منلوس از برادرش آگاممنون کمک خواست و این دو، شاهان و قهرمان یونان را برای حمله به تروآ و تنبیه اهالی آن و پسگرفتن هلن بسیج کردند. جنگ، جنگ منلوس بود، اما آگاممنون که برادر بزرگتر بود فرماندهی را به دست گرفت و این دو برادر، پیشاپیش همه قهرمانان یونان، سوار بر هزار کشتی از دریا گذشتند و در ساحل تروآ لنگر انداختند. برای جنگی سریع و کسب پیروزی آسان رفته بودند، اما استحکامات دفاعی شهر و دیوار بلند آن، کار را دشوار کرده بود. پیروزیهای کوچک در نبردهای پراکنده تاثیری در جریان جنگ نداشت و رخنه به شهر نیز ناممکن بود.سه: یونانیها از تصمیم به تسلیم تروآ برنگشتند و در آن سرزمین به جنگ ماندند. شهر را محاصره کردند. محاصرهای که ۱۰ سال بدون نتیجه طول کشید. قهرمانان دو طرف باهم جنگیدند، عده زیادی مُردند، اما شهر سرپا ماند و تسلیم نشد. آشیل در نبردی تن به تن هکتور، قهرمان بزرگ

باستان شناسان در بریتانیا اسکلتی را کشف کردند که میخی از استخوان پاشنه راست آن بیرون زده بود. بقایای این احتمالاً متعلق به مردی است که توسط رومیان باستان در قرن چهارم میلادی مصلوب شده و این بدان معناست که این مورد کهنترین شاهد فیزیکی از مجازات به صلیب کشیدن در عصر روم باستان است.به گزارش فرارو به نقل از gizmodo؛ این اسکلت در میان دهها اسکلت دیگر که در محل یک روستای سابق دوران روم، واقع بین کمبریج و هانتینگدون انگلستان، دفن شده بودند، کشف شد. این کاوشها به رهبری دیوید اینگهام از گروه باستانشناسی آلبیون و از سال ۲۰۱۷ در این منطقه آغاز شد، اما نتایج آن به دلیل همهگیری کووید-۱۹ با تأخیر منتشر شد.در این حفاریها بقایای ۴۰ بزرگسال و پنج کودک در پنج گورستان مجزا که قدمت آنها به قرن سوم یا چهارم پس از میلاد باز میگردد، پیدا شد.آثار باستانشناسی یافت شده در این مکان شامل سنجاقهای میناکاری شده، یک شانه استخوانی، تعداد زیادی سکه، سفالها و انبارهایی از استخوانهای حیوانات قصابی شده است. مقدار ثروت یافت شده در این مکان، همراه با شواهدی مبنی بر تجارت، نشان میدهد که این منطقه یک سکونتگاه منظم در دوران رومی بوده، که احتمالاً مکانی برای توقف مسافران بوده است.در میان اسکلتهای مدفون، فردی بود که به نظر میرسد به صلیب کشیده شده، چراکه شواهد نشان میدهد که میخ آهنی بزرگی در استخوان پاشنه راست او فرو رفته است. دانشمندان میگویند این اولین شاهد از مصلوب شدن توسط رومیان است که تا کنون در بریتانیا و همچنین اولین در شمال اروپا پیدا شده است. جزئیات این کشف قابل توجه در اوایل این هفته در British Archaeology Magazine منتشر شد.کورین دوهیگ، از دیگر دانشمندان حاضر در این کاوش، میگوید: «ترکیب خو